Μπορεί ο ΑΡΗΣ στα φιλικά της προετοιμασίας να μην εντυπωσίασε και όλοι να ευελπιστούσαμε σήμερα στην Ν.Σμύρνη η απόδοση των παικτών μας να αποτελέσει μια ευχάριστη έκπληξη αλλά αντί για αυτό οι παίκτες μας κατάφεραν να παρουσιαστούν ιδιαίτερα νωθροί και αγχωμένοι κάνοντας ακόμη και τον Μ.Κατσαβάκη ζωντανά στον τηλεοπτικό φακό να ομολογήσει ότι δεν περίμενε την ομάδα του τόσο κακή. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι για περισσότερα από 30' αγωνιστήκαμε με παίκτη(2 παίκτες στο τέλος) παραπάνω και παρόλα αυτά ήταν φανερή η έλειψη συγκέντρωσης σε κάθε ενέργεια των παικτών μας.

Ανέτοιμος, αδύναμος, αγχωμένος, ασύνδετος και γεμάτος κενά ήταν ο σημερινός ΑΡΗΣ που γνώρισε την ήττα από έναν μέτριο Πανιώνιο που δεν χρειάστηκε καν να ιδρώσει για να πάρει αυτό που ήθελε. Δεν μπορώ να πω ότι υπήρχε ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες αλλά από το πρώτο λεπτό φάνηκε οι παίκτες του Πανιωνίου να πατάνε καλύτερα στα πόδια τους και οι "έμπειροι" των αντιπάλων μας Ρόβας, Μενδρινός, Καμπάνταης, Κουλουχέρης, Αραβίδης να παίζουν με ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση την ίδια στιγμή που παίκτες από τους οποίους περιμένουμε φέτος το κάτι παραπάνω κινήθηκαν σε ρηχά νερά. Χαρακτηριστικό είναι το γκολ που δεχόμαστε από μια απερισκεψία του Καπετάνου που μάλλον τον επηρέασε και για το υπόλοιπο του αγώνα. Δεν ήταν όμως μόνο η συγκεκριμένη φάση και ο συγκεκριμένος αθλητής μιας και οι υπόλοιποι δεν ανταποκρίθηκαν ούτε λεπτό στον πρωταγωνιστικό ρόλο που αναγκαστικά φέτος πρέπει να αναλάβουν. Καθοριστική συμβολή σε αυτή την εικόνα αποσύνθεσης της ομάδος μας κυρίως στο Α΄ημίχρονο είχε ο Μ.Κατσαβάκης όπου με τις αλχημείες του μάλλον περισσότερο αποσυντόνισε την ομάδα παρά έδωσε λύσεις σε θέσεις που υπάρχει εμφανώς πρόβλημα όπως στα μπακ και στην κορυφή της επίθεσης. Για άλλο  ένα παιχνίδι χαραμίστηκε ο Ασλανίδης που δείχνει να μην μπορεί να προσφέρει ως αριστερό μπακ ενώ και οι Καπετάνος, Τριανταφυλλάκος και Καζναφέρης δείχνουν να μην μπορούν να καλύψουν με επιτυχία τις τρύπες που θέλει ο Κατσαβάκης. Όταν μάλιστα στην επανάληψη αποφάσισε ο Σερραίος κόουτς να ορθολογήσει λίγο τις επιλογές του τότε είδαμε έναν ΑΡΗ που πατούσε σαφώς καλύτερα στο γήπεδο από ότι στο πρώτο ημίχρονο. Φυσικά και δεν υπάρχει η διάθεση να "κρεμάσουμε"  προπονητή και παίκτες από την 1η κιόλας αγωνιστική, ιδίως όταν έχει προηγηθεί μια τόσο προβληματική προετοιμασία για διάφορους λόγους και το ρόστερ ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτός όμως δεν σημαίνει ότι θα τραγουδάμε και θα χαμογελάμε λές και όλα είναι όμορφα και ωραία. Άλλωστε μόλις ξεκίνησε μια χρονιά στην οποία η υπομονή και η επιμονή είναι κάτι σαν το οξυγόνο μας. Στα θετικά μπορούμε να βάλουμε την παρουσία του Γιαννώτα  που πάλεψε όσο μπορούσε, το ώριμο παιχνίδι του Παντίδος καθώς και την εμφάνιση του Τριανταφυλλάκου στην επανάληψη όπου αγωνίστηκε στην επίθεση.

Θετικό μπορώ να χαρακτηρίσω και το γεγονός ότι αυτή η σφαλιάρα ήρθε από την πρώτη κιόλας αγωνιστική έτσι ώστε όσοι έβλεπαν όνειρα με "πρωταθλητές πιτσιρικάδες" που θα έφερναν επανάσταση στην σουπερλίγκα να ξυπνήσουν και όλοι όσοι αμφιταλαντεύονται εδώ και καιρό για το αν θα στηρίξουν με την παρουσία τους τον φετινό ΑΡΗ να καταλάβουν ότι παρουσία όλων μας στο γήπεδο είναι απαραίτητη περισσότερο από όσο ποτέ. Αυτοί οι παίκτες έχουν να σηκώσουν μια βαριά φανέλα και όλοι εμείς θα πρέπει να τους στηρίξουμε. Ήδη σήμερα τα αδέρφια που έκαναν τόσα χιλιόμετρα και βρέθηκαν στην Ν.Σμύρνη αδιαφορώντας για τα "απαγορευτικά" μας το έστειλαν το μήνυμα. Σειρά μας λοιπόν την επόμενη αγωνιστική να γεμίσουμε το γήπεδο και να δώσουμε σε αυτούς τους παίκτες να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να φοβούνται τίποτα γιατί σε αυτό τον "Γολγοθά" θα μας έχουν στο πλευρό τους!